|
|
|
|
|
Zakljucni izvestaj
Programski deo samita realizovan je kroz cetiri radne grupe sa ciljem da se kroz interakciju ucesnika, razmenu njihovih iskustava i znanja nacini presek trenutnog stanja u drzavama ucesnicama, razgovara o elementima dobre i loše praksve vezane ze rad u pojedinim oblastima borbe protiv SIDE i nacini minimum standarda za realizaciju programa.
Teme radnih grupa pokrivale su više apekata rada na prevenciji SIDE i davale mogucnost sagledavanja rada na ovom polju iz više uglova
- Vršnjacka edukacija
- Socijalni marketing
- Prevencija diskriminacije
- Ukljucivanje ljudi koji zive sa HIV/SIDom u rad na prevenciji
Program samita fokusirao se na radu u radnim grupama, samo mali deo programa realizovao su u vecoj grupi, sistem plenuma i predavanja, i to samo po završetku dana i rada u grupama kada su predstavnici grupa prezentovali svoj današnji rad. Rad u grupama odvijao se po principu neformalnog obrazovanja, koristeci se metodama radionicarskog nacina rada sve kroz interakciju i samih ucesnika, a samo usmeravanje ka postavljenim ciljevima od strane facilitatora. U cilju postizanja što objektivnijih rezultata facilitatori radnih grupa nisu bile osobe koje se bave problemima SIDE i nisu ukljuceni u rad i programe prevencije, što je omogucilo da se objektivno usmerava rad i tok diskusije ne preferirajuci jedan metod i nacin rada. Facilitatori su rad grupa usmeravali ka postavljenim premisama i ciljevima radnih grupa
- razmena iskustva u prevenciji HIV/AIDS-a zemalja regiona
- regionalno i medusobno povezivanje organizacija koje se bore protiv HIV/AIDS-a
- stvaranje minimuma programskog standarda za region JI Evrope
- Diskusija o pozitivnim i negativnim praksama i programima
- Ispitivanje trenutnog stanja u regionu
Raelizacija ciljeva ostvarivala se kroz ciljano postavljene diskusije, radionice, interakcije iobjektivno usmeravanje voditelja grupa uz podršku participanata. Ucesnici grupa birani su po siistemu jedan predstavnik iz jedne zemlje u cilju dobijanja jasnije slike za ceo region i programa primenjivih u celom regionu. Metod biranja participanata za samit imao je uslove dugogodišnjeg rada i iskustva u borbi protiv SIDE kako bi rezultati i rad bili apriori postavljeni sa realnih polazišta i imali podršku i prolaz u zemljama regiona po njihovoj realizaciji.
Sama raelizacija samita ispostavila se kao preko potrebna za uspostavljanje i poboljšanje regionalne saradnje i rezultati ovog samita nisu vidljivi samo kroz predstavljnje izveštaja radnih grupa vec i uspostavlajnu cvršce saradnje i realizacije zajednickih projekata i programa kao i uspostavljanje dubljih kontakata od partnerskih. sa realnih polazišta i imali podršku i prolaz u zemljama regiona po njihovoj realizaciji. |
|
|
|
| Radna grupa- Vršnjacka edukacija
Facilitator radne grupe: Borovica Tamara
Program: I radionica- presek stanja u zemljama i organizacijama iz kojih ucesnici dolaze na polju vršnjackog obrazovanja;
II radionica- razmena pozitivnih iskustava i pozitivnih praksi u radu na vršnjackom obrazovanju;
III radionica- razmena negativnih iskustava ( problema, zamki, poteškoca...) u radu na polju vršnjackog obrazovanja;
IV i V radionica- dogovaranje minimuma standarda u daljem zajednickom radu na polju vršnjackog obrazovanja i prevencije HIV/AIDS-a.
Sazetak:
Kroz višednevnu i temeljnu razmenu iskustava i praksi u zemljama i organizacijama koje su ucesnici Samita predstavljali, došli smo do mahom ocekivanog zakljucka, a to je da su principi rada na polju vršnjackog obrazovanja priblizni i slicni u vecini zemalja ucesnica. Kako smo ih u toku rada pratili kroz sledece elemente:
- vršnjacki edukator,
- selekcija i regrutacija vršnjackih edukatora,
- motivacija vršnjackih edukatora,
- edukacija vršnjackih edukatora,
- supervizija rada vršnjackih edukatora,
- implementacija programa vršnjacke edukacije,
- promovisanje i lobiranje na polju vršnjacke edukacije,
tako cemo se u sumiranju rezultata rada rukovoditi istim elementima.
Što se tice samog vršnjackog edukatora, njegove uloge, licnih karakteristika i sl., situacija je u svim zemljama slicna: vršnjacki edukator postaje svako zainteresovan za to a ko prodje kroz odgovarajucu obuku, bez posebnih zahteva za odredjenim ponašanjima, licnim karakteristikama, godinama starosti i sl.. Takodje, ne postoje nikakve sankcije za ponašanja vršnjackog edukatora ( osim konkretno pri radu na radionicama), s obzirom na njegovu ulogu role modela. Dakle, vršnjacki edukator je svako ko zeli i odgovarajuce je edukovan za to.
Selekcija i regrutacija novih vršnjackih edukatora se odvija u nekoliko faza. Najcešce posredstvom srednjih škola i u saradnji sa njima. Pozitivan primer su organizacije koje same prikupljaju prijave zainteresovanih kandidata te ih nakon toga intervjuišu i proveravaju njihovu motivaciju za rad, dok je primer negativne prakse u ovom slucaju Makedonija gde kandidate prijavljuju same škole, na osnovu uspeha a ne motivacije, te brzo dolazi do osipanja zainteresovanih. Osnova za selekciju kandidata je zainteresovanost i motivisanost za rad te spremnost za volonterizam ( jer osim Hrvatske, gde vršnjacki edukatori dobijaju nadoknadu za svoj posao, vršnjacki edukatori su svugde u potpunosti volonteri).
Što se tice motivacije vršnjackih edukatora i aktivnosti organizacija usmerenih na njeno podsticanje, pokazalo se da razlicite organizacije imaju razlicite prakse. Dakle, u vec pomenutoj Hrvatskoj, motivišuci faktor je cinjenica da su pronadjeni donatori i obezbedene novcane nadoknade za angazman vršnjackih edukatora. U drugim organizacijama vršnjacki edukatori se motivišu: izborom edukatora meseca koji dobija izvesne nagrade (izlazak na veceru, majica, javna pohvala,...), napredovanjem i postepenom profesionalizacijom uloge ( postajanjem trenerom vršnjackih edukatora, supervizorom vršnjackih edukatora, trajnim angazovanjem na projektu,...) i slicnim motivatorima. Ipak, opšti zakljucak radne grupe je bio da je najjaci motivator u svakom slucaju sama uloga vršnjackog edukatora i svrha u koji se obavlja tj. prevencija, te da novac i ostale materijalne nagrade igraju ulogu tek nakon nekoliko godina volonterskog staza.
U odnosu na edukaciju vršnjackih edukatora, razlike postoje u smislu trajanja edukacije, opširnosti tema koje se obraduju, rada na razvoju socijalnih veština buduceg vršnjackog edukatora i sl.. Takode, dosta sporna je i edukacija trenera vršnjackih edukatora za koju nema jasnih kriterijuma ko postaje trener vršnjackih edukatora, kako se postaje trener trenera vršnjackih edukatora, ko edukuje trenere vršnjackih edukatora i td.. Vecina organizacija ucesnica je razvila svoju šemu edukovanja, kako vršnjackih edukatora tako i trenera vršnjackih edukatora, te se ispostavlja da se trenerom vršnjackih edukatora postaje posle odredenih godina rada kao vršnjacki edukator.
Supervizijom rada vršnjackih edukatora se bave kako sami vršnjacki edukatori sa nešto više staza ( Jazas), tako i posebno obuceni vršnjacki supervizori (H.E.R.A., Makedonija) ili zaposleni strucnjaci na projektu ( CAZAS, Crna Gora).
Situacija na polju implementacije programa vršnjackog obrazovanja je raznolika koliko su raznolike i same organizacije ucesnice na Samitu. Najcešce se programi edukacije sprovode u školama, mahom srednjim ( izuzetak su organizacije poput Jazasa-a Pancevo, koji je kreirao program radionica prilagodjen starijim osnovcima) i podrazumevaju jedan do dva školska casa sa jednim odeljenjem. Fokus je na prenosu informacija i izgradnji veština procene rizika.
Kad se govori o promovisanju i lobiranju na polju vršnjacke edukacije, i za svrhu vršnjacke edukacije, misli se na napore usmerene na društveno prepoznavanje, vrednovanje i priznavanje vršnjacke edukacije kao nacina edukacije. Opšti zakljucak radne grupe je bio da su društvene strukrute generalno nedovoljno upucene u svrhu i ciljeve vršnjackog obrazovanja, kao i da se volonterski angazman vršnjackih edukatora ne priznaje i ne prepoznaje kao vredno radno i zivotno iskustvo. Jedan pozitivan primer je grad Novi Sad i organizacija Jazas Novi Sad, gde je ostvarena saradnja te organizaciji pruzena potpuna podrška Grada ( u smislu da je organizacija ukljucena u budzet grada), što se opet ne odnosi direktno na polozaj vršnjackoh edukatora.
Kako je deo rada radne grupe bio usmeren na usvajanje zajednickog minimuma standarda neophodnih za razvoj oblasti vršnjackog obrazovanja, izlozicemo dobijene rezultate:
- u odnosu na vršnjackog edukatora, dogovoreni standardi bi bili: odgovarajuca starost s obzirom na ciljnu grupu, slican socijalni status, posedovanje opštih karakteristika poput tolerancije, sposobnosti komunikacije tj izrazavanja na nivou grupe, spremnosti za timski rad, odgovornosti, odsustvo predrasuda.... Takode, preporuka je da se vodi racuna o ravnotezi polova pri odabiru edukatora;
- u odnosu na selekciju i regrutaciju vršnjackih edukatora, dogovoreni standardi bi bili: da se organizuje u saradnji sa školama i drugim institucijama, da se insistira na samoprijavljivanju i motivaciji prijavljenih za rad, da se svi zainteresovani prvo testiraju s obzirom na pocetno znanje o temi, veštine, stavove i predrasude;
- kao standarde za rad na motivaciji vršnjackih edukatora radna grupa je postavila sledece: gajenje pozitivne atmosfere unutar organizacije, podsticanje simbolicnim nagradama( ne novcanim) u vidu kapa, majica i slicnih poklona, poklanjanje ulaznica, vecera, zabava najvrednijim edukatorima, pruzanje prilika edukatorima da posecuju seminare, treninge, razmene kako bi imali prilike da ulazu u sebe i rade na sebi;
- u odnosu na edukaciju vršnjackih edukatora, dogovoreni standardi bi bili: podjednako insistiranje na usvajanju informacija vezanih za temu kao i na razvoju veština potrebnih za rad vršnjackog edukatora, usvajanje prakticnih znanja, redovne supervizije i revizije znanja i veština, organizovanje treninga za nadogradivanje znanja, posebno organizovane obuke za trenere vršnjackih edukatora i trenere trenera vršnjackih edukatora, posedovanje odgovarajuceg sertifikata za trenera vršnjackih edukatora;
- na polju supervizije vršnjackih edukatora dogovoreni standardi su se odnosili na jasnost kriterijuma supervizije, odgovornost i strucnost supervizora, redovne kontrole supervizora, pismeno obaveštavanje o rezultatime supervizije, dok su preporuke do kojih se došlo formiranje nadzornih struktura organizacije, skupštinskih odbora te angazovanje spoljnih strucnjaka za superviziju;
- u odnosu na implementaciju programa vršnjacke edukacije standardi bi bili: obavezno testiranje programa i projekata pre primene, obnavljanje na osnovu rezultata istrazivanja, ukljucivanje novih informacija, redovne supervizije, naucna utemeljenost i dokazanost programa.
Dakle, kao zakljucak rada radne grupe za vršnjacko obrazovanje mozemo izneti opšte zadovoljstvo ucesnika radne grupe prilikom da se cuju i razmene iskustva, kako pozitivna tako i negativna, da se iz njih uci i dalje razvija oblast vršnjackog obrazovanja u regionu. |
|
|
|
|
|
|
|
| |
|
Obaveštenje za korisnike on-line savetovanja |
Sve korisnike usluge on-line savetovanja molili bi smo da kreiraju sopstvenu šifru koja se sastoji od prvog i trećeg slova imena, prvog i trećeg slova prezimena, meseca i godine rođenja i oznake roda. |
 |
30.04.2010. |
| |
|
Otvaranje Bulevara Zdravlja |
Pozivamo Vas da, zajedno sa svojim prijateljima prisustvujete otvaranju "Bulevara Zdravlja" u Sremskim Karlovcima. |
|
24.11.2009. |
| |
|
Obaveštenje za korisnike on-line savetovanja |
Sve korisnike usluge on-line savetovanja molili bi smo da kreiraju sopstvenu šifru koja se sastoji od prvog i trećeg slova imena, prvog i trećeg slova prezimena, meseca i godine rođenja i oznake roda. |
|
23.11.2009. |
| |
|
IN MEMORIAM – IVAN RADOJIČIĆ, 1970 – 2009. |
Čovek koji je prvi javno progovorio u medijima da je HIV pozitivan, Ivan Radojičić, umro je 21. oktobra 2009. godine u svom stanu u Beogradu. |
|
23.10.2009. |
| |
|
Foto i video konkurs! |
Raspisan je foto i video konkurs na temu zdravih stilova života koji obuhvata učenike osnovnih i srednjih škola. Konkurs počinje danas i traje do 05. novembra 2009. godine. |
|
13.10.2009. |
| |
|
| |
|
